Niemal dosłowną implementację wskazanego wyżej art. 8 dyrektywy 2007/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 11.7.2007 r. stanowi art. 406⁵ ksh. Zapis ten zezwala, by akcjonariusz brał udział w walnym zgromadzeniu z wykorzystaniem komunikacji elektronicznej. Należy jednak podkreślić, że wskazany przepis przesada jedynie o możliwości zastosowania alternatywnych form udziału w walnym zgromadzeniu z wykorzystaniem komunikacji elektronicznej odsyłając, w tym zakresie do postanowień statutu spółki. A zatem jeśli statut wprost nie zezwala na taką formę udziału w walnym zgromadzeniu jej stosowanie nie jest dopuszczalne. Co istotne jednak, od 1 stycznia 2013 r. w odniesieniu do spółek publicznych wejdzie w życie Zasada IV.10 Dobrych Praktyk, dotycząca przeprowadzania przez spółki publiczne elektronicznych walnych zgromadzeń, co oznaczać będzie konieczność dostosowania zapisów statutu do tak zmienionych Dobrych Praktyk.

Co zawrzeć w statucie?

Statut spółki powinien zawierać wyraźne przyzwolenie na udział akcjonariusza w walnym zgromadzeniu z wykorzystaniem komunikacji elektronicznej. Następnie statut winien określać formę lub formy udziału akcjonariuszy w takim walnym zgromadzeniu. Przykładowe możliwości wskazane są w art. 406⁵ § 1 ksh, i zostaną omówione poniżej, jednakże statut może przewidywać inne formy.

Forma udziału akcjonariusza determinuje pośrednio technologię, za pomocą której akcjonariusz może uczestniczyć w walnym. W tym zakresie ustawa pozostawia pełną dowolność, a zatem możliwe jest wykorzystanie Internetu, sieci komórkowych, przekazu satelitarnego i wszelkich innych technologii elektronicznej komunikacji na odległość. Co istotne jednak, statut nie musi określać wszelkich szczegółów technicznych, związanych z wykorzystaniem komunikacji elektronicznej. Szczegóły te mogą zostać dookreślone np. w uchwale walnego zgromadzenia czy regulaminie walnego zgromadzenia, jak również w uchwale zarządu.

Statut może również określać dodatkowe wymogi, od których spełnienie uzależniony jest udział akcjonariusza w walnym zgromadzeniu za pomocą komunikacji elektronicznej. Pamiętać jednak należy, iż zgodnie z art. 406⁵ § 2 wymogi te mogą wynikać jedynie z konieczności zapewnienia bezpieczeństwa komunikacji lub być niezbędne do identyfikacji akcjonariuszy. Przepis ten wprowadza „zakaz dyskryminacji” udziału w walnym zgromadzeniu za pomocą komunikacji elektronicznej w stosunku do klasycznego walnego zgromadzenia. W tym kontekście pojawiła się wątpliwość, czy dopuszczalne jest wprowadzenie wymogu posiadania przez akcjonariusza biorącego udział w walnym zgromadzeniu bezpiecznego podpisu elektronicznego weryfikowanego przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy o podpisie elektronicznym oraz art. 78 § 2 k.c. W doktrynie wyrażono pogląd, że stawiane takich wymagań jest nieproporcjonalne w stosunku do celu jakim jest zapewnienie identyfikacji akcjonariuszy, a przez to jako sprzeczne z art. 8 dyrektywy 2007/36/WE niedopuszczalne. Natomiast takie wymogi techniczne jak posiadanie łącza o odpowiedniej przepustowości (zarówno w zakresie download’u jaki i upload’u), szyfrowanie połączenia albo korzystanie ze specjalnej aplikacji do głosowania wydają się być w pełni uzasadnione.

 Formy e-uczestnictwa

Tzw. e-uczestnictwo (tj. udział w Walnym Zgromadzeniu przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej) jest formalnym uczestnictwem w walnym zgromadzeniu, i jako takie winno skutkować prawem do wykonywania przez takiego akcjonariusza wszelkich uprawnień jakie wynikają z posiadanych przez niego akcji.

Art. 406⁵ § 1 ksh wskazuje trzy ustawowe formy e-uczestnictwa w walnym zgromadzeniu. Są nimi:

1.      transmisja obrad walnego zgromadzenia w czasie rzeczywistym

Z technicznego punktu widzenia w tym wypadku wystarczające jest, aby spółka zapewniła serwer, który będzie obsługiwał transmisję oraz urządzenia rejestrujące, a każdy z uczestników dysponował łączem o odpowiedniej przepustowości. W przepisach nie zostało uregulowane to, czy transmisja powinna obejmować zarówno wizję jak i fonię, czy też może ona zostać ograniczona do jednej z wymienionych. Jest to forma udziału w zgromadzeniu znacząco zawężająca uprawnienia akcjonariusza, ponieważ akcjonariusz realizować może w zasadzie jedynie uprawnienia o charakterze informacyjnym – nie ma natomiast wpływu na przebieg obrad walnego zgromadzenia. Dochodzi tutaj bowiem jedynie do przesyłania i odtwarzania obrazu i dźwięku z miejsca obrad walnego zgromadzenia, bez zwrotnego transferu danych od akcjonariusza do miejsca obrad.

2.      dwustronna komunikacja w czasie rzeczywistym, w ramach której akcjonariusze mogą wypowiadać się w toku obrad walnego zgromadzenia, przebywając w miejscu innym niż miejsce obrad walnego    zgromadzenia,

W tym przypadku oprócz sprzętu z puntu 1 spółka powinna zapewnić oprogramowanie do komunikacji tekstowej lub werbalnej. Oprócz bowiem przesyłania i odtwarzania obrazu i dźwięku z miejsca obrad walnego zgromadzenia dochodzi tutaj do analogicznego transferu danych od akcjonariuszy do spółki. Może to być oprogramowanie dedykowane lub powszechnie dostępne, pod warunkiem zapewnienia zabezpieczeń uniemożliwiających wzięcie udziału osób nieuprawnionych. Akcjonariusz uczestniczący zgromadzeniu w tej formie może zabierać głos w dyskusji, składać wnioski formalne i projekty uchwał, na takich samych zasadach, jak akcjonariusze fizycznie obecni w miejscu obrad.

3.      wykonywanie osobiście lub przez pełnomocnika prawa głosu przed lub w toku walnego zgromadzenia (tzw. e-voting)

Stosowanie tej formy e-uczestnictwa wymaga od spółki zastosowania specjalistycznego oprogramowania do składania i liczenia głosów. Zaznaczyć należy, iż prawo głosu przy e-uczestnictwie może być wykonywane w dwóch wariantach: głosowania przed obradami oraz w trakcie ich trwania. Statut spółki powinien przesądzać, który z tych wariantów należy stosować, względnie wyraźnie stanowić, że mogą zostać zastosowane oba. Przyjęte w statucie reguły wykonywania prawa głosu w drodze elektronicznej powinny dawać możliwość identyfikacji jednoznacznej woli podmiotu składającego oświadczenie woli. Powinny one także uniemożliwiać wielokrotne głosowanie w tej samej sprawie przez ten sam podmiot oraz umożliwiać przeprowadzanie głosowania jawnego i tajnego. Może to nastąpić w jakikolwiek technicznie dopuszczalny sposób. Postulować należałoby, by na potrzeby protokołu sporządzona została oddzielna listę e- uczestników (jeśli statut spółki pozwala na stosowanie różnych różnych form e-uczestnictwa wskazane jest, aby lista wskazywała formę uczestnictwa danego akcjonariusza).

Należy zaznaczyć, że wskazane formy mogą się występować łącznie tj. wykonywanie prawa głosu w trakcie walnego zgromadzenia może, a nawet powinno łączyć się z transmisją jego obrad.

Pamiętać należy, że z brzmienia art. 406⁵ § 1 ksh wynika, iż udział w walnym zgromadzeniu za pomocą środków komunikacji elektronicznej ma charakter wyłącznie subsydiarny w stosunku do walnego zgromadzenia odbywającego się w klasyczny. Oznacza to, że na chwile obecną kontrowersyjne jest przeprowadzenia walnego zgromadzenia wyłącznie w sieci (tzw. wirtualne walne zgromadzenia). Kodeks spółek handlowych wymaga, by walne zgromadzenie odbywało się w dowolnym określonym w statucie miejscu na terytorium RP. W przypadku wirtualnego zgromadzenia jego miejsca odbywania w znaczeniu geograficznym nie można jednoznacznie ustalić.

Artykuł 406⁵ ksh pozostawia spółkom daleko idącą swobodę w wykorzystywaniu komunikacji elektronicznej przy przeprowadzaniu walnego  zgromadzenia akcjonariuszy. Zasadniczego w tej kwestii znaczenia nabiera prawidłowa redakcja zapisów statutu oraz pozostałych dokumentów korporacyjnych, regulujących zasady przeprowadzania e-walnego zgromadzenia, tak by umożliwić tzw. e-uczestnictwo. Komunikację elektroniczną uznać należy za środek uzupełniający tradycyjne formy uczestnictwa w walnych zgromadzeniach, który zmierzać ma do wzmocnienia ładu korporacyjnego w spółkach, zwiększenia reprezentatywności na walnych zgromadzeniach i aktywizacji biernych akcjonariuszy. Cele te oczywiście oceniać należy pozytywnie, praktyka jednak pokaże na ile zostaną one spełnione w praktyce.

Autorzy:

Benedykt Baliga, aplikant radcowski, Kancelaria GACH, HULIST, MIZIŃSKA, WAWER – adwokaci i radcowie prawni sp.p.

Joanna Mizińska, adwokat, partner w Kancelarii GACH, HULIST, MIZIŃSKA, WAWER – adwokaci i radcowie prawni sp.p.

Promuj wpis w serwisie!

Już nie chcę promować treści

Najważniejsze, żeby pamiętać, że długi spadkodawcy nabywamy już w chwili jego śmierci. I nie ma tu znaczenia, czy nabywa się spadek w oparciu o ogólne reguły dziedziczenia określone w przepisach kodeksu cywilnego (art. 922 i nast. k.c.) czy też na mocy testamentu (art. 924 k.c. i 925 k.c.).

Jeśli odziedziczone długi są duże, najlepiej spadek odrzucić
Gdy wiemy, że zmarły nie miał dużego majątku i był mocno zadłużony, a nie chcemy lub nie możemy spłacić tych długów, warto odrzucić spadek. Gdy spadek miałby przypaść osobie małoletniej, jej rodzice muszą uprzednio uzyskać zgodę sądu opiekuńczego na odrzucenie spadku. Jeśli spadek zostaje odrzucony w toku postępowania spadkowego, nie ma podstaw do dochodzenia zapłaty od spadkobierców, którzy tego dokonali. Nie istnieją od tego żadne wyjątki.

Można zrzec się dziedziczenia
Jeśli z jakichś powodów (np. wysokiego zadłużeni) nie chcemy otrzymać spadku, mamy możliwość zrzeczenia się dziedziczenia. Należy to zrobić jeszcze za życia spadkodawcy. Powinno to nastąpić poprzez zawarcie z nim umowy, która musi mieć formę aktu notarialnego (umowa o zrzeczenie się dziedziczenia – art. 1048 k.c.). Zrzeczenie się obejmie tu z mocy prawa także zstępnych spadkobiercy, a więc dzieci, z którymi zostanie on wyłączony od dziedziczenia. Sytuacja w chwili otwarcia spadku wygląda wtedy tak, jakby osoby, które uprzednio zrzekły się dziedziczenia, w ogóle nie dożyły tego momentu. O koszty umowy o zrzeczenie się dziedziczenia można pytać notariusza. Co do zasady nie powinno to przekroczyć 100 – 150 zł.

Z dobrodziejstwem inwentarza
Spadek można także przyjąć z tzw. dobrodziejstwem inwentarza. W takiej sytuacji sąd, na wniosek któregoś z wierzycieli lub spadkobiercy, zleci komornikowi sporządzenie spisu inwentarza. Chodzi o ustalenie, jaki majątek o jakiej wartości pozostawił zmarły oraz ile w chwili jego śmierci wynosiły długi i zobowiązania. Odpowiedzialność spadkobiercy zostaje ograniczona do wartości stanu czynnego spadku (czyli wartości należących do majątku aktywów – art. 1031 k.c.). Oznacza to więc, że spadkobierca odpowiada za długi spadkowe całym swoim majątkiem, ale tylko do wysokości długów osoby zmarłej. Zakazane jest przy tym ukrywanie przed komornikiem istnienia określonych przedmiotów czy praw należących do spadku, jeśli miałoby to na celu zmniejszyć stan spadku, a zatem i zakres odpowiedzialności spadkobierców. Jeśli więc odziedziczymy dom o wartości 250 tys. zł i jednocześnie 300 tys. zł długu, odpowiadać będziemy do kwoty 250 tys. zł. Pozostała różnica pomiędzy odziedziczonymi pasywami i aktywami nie zostanie spłacona. Jeśli natomiast majątek będzie wyższy niż dług, spadkobierca odpowiada do wysokości długu.
Takie rozwiązanie jest korzystne, gdy nie jesteśmy do końca pewni, jak wyglądała sytuacja majątkowa spadkodawcy (np. czy był zadłużony), a z jakiś powodów chcielibyśmy dziedziczyć po nim. Choćby dlatego, że w skład spadku wchodzi nieruchomość, prawo do lokalu mieszkalnego lub inna wartościowa rzecz.

Przyjąć spadek wprost
Na koniec wreszcie spadek można przyjąć wprost. To jednak łączy się z przyjęciem na siebie odpowiedzialności za wszelkie długi spadkowe bez jakiegokolwiek ograniczenia. Wierzyciele zmarłego stają się wtedy uprawnieni do dochodzenia od spadkobiercy spłaty wszystkich należności spadkodawcy. I to bez względu na ich źródło, czy wartość.

Podział długów pomiędzy spadkobierców
Gdy spadkobierców jest kilku, do czasu podziału spadku, za długi spadkowe odpowiadają solidarnie. Jeżeli zatem jeden z nich spłacił należność zmarłego, może on żądać zwrotu od pozostałych spadkobierców w częściach, które odpowiadają wielkości ich udziałów.
Podział spadku następuje z chwilą zawarcia przez spadkobierców umowy o dział spadku lub z chwilą uprawomocnienia się postanowienia sądu w tej sprawie. Warto wiedzieć, że działowi podlegają jedynie aktywa spadkowe. Spadkobiercy nie mogą się umówić co do podziału między siebie długów spadkowych np. poprzez zawarcie umowy, że jedna z osób przejmie na siebie wszelkie odziedziczone długi, zwalniając tym samym pozostałych spadkobierców z odpowiedzialności. Taka umowa odniesie skutek tylko między jej uczestnikami i w żadnej mierze nie będzie wpływać na odpowiedzialność spadkobierców wobec wierzycieli. Z chwilą dokonania działu spadku podział długów nastąpi z mocy samego prawa, odpowiednio do podziału aktywów (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2000 r., I CKN 295/2000). Spadkobiercy będą wtedy ponosić odpowiedzialność za długi spadkowe w stosunku do wielkości udziałów (art.1034 § 2 k.c.)

Jeśli przyjmiemy długi w spadku
Gdy odziedziczymy długi po zmarłym w każdej chwili, nawet w toku egzekucji, możemy zwrócić się do wierzyciela z wnioskiem o umorzenie części długu, czy rozłożenia go na dogodne raty. Jednak tylko od jego dobrej woli zależeć będzie, czy przyjmie złożoną przez osobę zadłużoną propozycję restrukturyzacji należności. Warto skorzystać z tej możliwości, bo musimy pamiętać, że długi po śmierci osoby zadłużonej nie przestają rosnąć. Wierzyciele mogą bowiem nadal naliczać należne im odsetki. Nawet toczące się postępowanie spadkowe, mające na celu ustalenie spadkobierców, a zatem także zobowiązanych do spłaty długu zmarłego, nie wstrzymuje naliczania odsetek.

Pół roku na decyzję
Pamiętajmy, że jeżeli przed notariuszem lub właściwym sądem nie złożymy oświadczenia o odrzuceniu spadku lub o przyjęciu go z dobrodziejstwem inwentarza, nabywamy spadek wprost – z mocy samego prawa. Wtedy będziemy musieli spłacić wszystkie długi spadkowe bez ograniczeń. Na złożenie oświadczenia dotyczącego formy przyjęcia spadku bądź jego odrzucenia mamy 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedzieliśmy się o tytule powołania do spadku – art. 1015 § 1 k.c.
Warto zatem zadbać, aby taka sytuacja nas nie zaskoczyła. Mimo cierpienia, które niesie za sobą śmierć bliskiej osoby, dobrze pomyśleć o uporządkowaniu spraw spadkowych.

Autor: Julia Krupa-Ignaczak – Radca Prawny w Grupie Kapitałowej KRUK

Choć nie zawsze przedsiębiorcy są tego świadomi, to zadłużenie wobec kontrahentów a także nieściągalne należności od klientów są negatywnie odbierane przez otoczenie biznesowe oraz instytucje finansowe. Szczególną wagę powinny do tego przykładać spółki giełdowe, których kurs akcji zależy od zainteresowania inwestorów i potencjalnych klientów.

Solidna marka

Poprawa płynności finansowej to główna korzyść firmy wynikająca ze skorzystania z usług faktora. Zapewnia ona firmie sprawne realizowanie zamówień dla swoich odbiorców, bez konieczności oczekiwania na wpływy z wystawionych faktur. W ten sposób buduje się wizerunek rzetelnego partnera w biznesie. Oprócz tego, w sytuacji zalegających wierzytelności, środki z faktoringu umożliwiają firmie terminowe opłacenie własnych należności. Nieudolne tłumaczenie się za opóźnienia w płatnościach nie wpływa na pozytywny odbiór przedsiębiorstwa. Profesjonalizm działania firmy wyraża się także w regulowaniu zobowiązań w terminie, co przekłada się bezpośrednio na pozytywne postrzeganie m.in. przez kontrahentów. Obraz uczciwego i solidnego przedsiębiorstwa przy długofalowych relacjach może przynieść wymierne korzyści wizerunkowe, gdyż umożliwia uzyskanie lepszych warunków współpracy.

Dla inwestorów

Aspekt wizerunkowy jest dla spółek giełdowych niezwykle istotny. Wiąże się on z obrazem firmy pokazanym w bilansie. Im jest korzystniejszy, tym lepiej podmiot odbierany będzie przez akcjonariuszy oraz potencjalnych inwestorów, co ma również wpływ na kurs akcji spółki. Szybka poprawa obrazu finansowego przedsiębiorstwa możliwa jest dzięki czyszczeniu bilansu, usłudze dodatkowej dostępnej w ramach faktoringu. Polega ona na jednorazowym wykupie należności bez regresu przez podmiot zewnętrzny, dzięki czemu poprawia się kilka istotnych wskaźników np. mierzących płynność.

Przejrzysty nie tylko dla banku

Nie bez znaczenia jest też usługa faktoringu w kontaktach z bankami oraz ubezpieczycielami kredytu. Przy ubieganiu się o kredyt analizowane są wskaźniki rotacji należności czy zadłużenia kapitałów własnych. Lepiej zminimalizować ryzyko odmowy kredytowania, w przypadku gdy wyniki przeprowadzonego badania będą niekorzystne. Co więcej, lepszy obraz finansowy wiąże się z wyższym maksymalnym limitem ochrony kredytu kupieckiego ustalanego przez ubezpieczycieli, co często wprost przekłada się na wyższy kredyt u dostawców.

Autor: Grzegorz Pardela, Dyrektor Handlowy w Pragma Faktoring SA

Do masy upadłości nie wchodzą:
- składniki mienia nienależące do majątku upadłego w dniu ogłoszenia upadłości;
- mienie, które jest wyłączone od egzekucji według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego;
- wynagrodzenie za pracę upadłego w części niepodlegającej zajęciu;
- mienie wyłączone uchwałą zgromadzenia wierzycieli;
- nieściągalne wierzytelności oraz niezbywalne ruchomości wyłączone przez sędziego – komisarza;
- mienie przeznaczone na pomoc dla pracowników upadłego i ich rodzin, stanowiące zgromadzone na odrębnym rachunku – bankowym środki pieniężne zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, tworzonego na podstawie przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, wraz z przypadającymi po ogłoszeniu upadłości kwotami pochodzącymi ze zwrotu udzielonych pożyczek na cele korzystających z usług i świadczeń socjalnych finansowanych z funduszu organizowanych przez upadłego

Jeżeli chodzi o uczestnika systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych – w skład masy upadłości nie wchodzą środki pieniężne i papiery wartościowe, zgromadzonych i zapisanych na jego rachunku rozliczeniowym, nieobciążonym prawem rzeczowym lub niebędącym przedmiotem zabezpieczenia, papiery wartościowe zapisane na rachunku rozliczeniowym upadłego, jako przedmiotu zabezpieczenia kredytu uzyskanego w ramach systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych, jeżeli kredyt taki może być udostępniony w ramach istniejącej umowy kredytowej, a także inne aktywa niezbędne do wykonywania obowiązków wynikających z uczestnictwa w systemie, które powstały przed ogłoszeniem upadłości.

Składniki mienia nienależące do majątku upadłego podlegają wyłączeniu z masy upadłości. Wyłączenie takich składników następuje na wniosek osoby, do której należy mienie podlegające wyłączeniu.

Prawo upadłościowe dokładnie precyzuje co powinno znaleźć się we wniosku o wyłączenie z masy upadłości. Należy w nim zgłosić wszelkie twierdzenia, zarzuty i dowody na ich poparcie pod rygorem utraty prawa powoływania ich w toku dalszego postępowania, chyba że ich powołanie we wniosku było niemożliwe. Wydaje się, iż powyższy zapis może stwarzać w praktyce dla wnioskodawców pewne trudności. Podobny obowiązek został nałożony na przedsiębiorców w sprawach gospodarczych. Tam jednak jest to usprawiedliwione profesjonalnym charakterem stron postępowania. Wniosek o wyłączenie z masy upadłości może być natomiast zgłaszany również przez podmioty nieprofesjonalne.

Sędzia-komisarz ma obowiązek rozpoznać wniosek w terminie jednego miesiąca od jego złożenia. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia z masy upadłości sędzia-komisarz wydaje po obligatoryjnym wysłuchaniu syndyka, nadzorcy sądowego albo zarządcy w zależności od rodzaju postępowania.

Na postanowienie o wyłączeniu z masy upadłości przysługuje zażalenie jedynie upadłemu i wierzycielom. Jednak w razie oddalenia przez sędziego-komisarza wniosku o wyłączenie z masy upadłości wnioskodawca może próbować wyłączyć składniki mienia z masy upadłości poprzez wniesienie powództwa.

Powództwo można wnieść do sądu upadłościowego w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia postanowienia sędziego-komisarza o odmowie wyłączenia z masy upadłości. Sądem upadłościowym jest sąd rejonowy – sąd gospodarczy. Prawo upadłościowe i naprawcze przewiduje możliwość zabezpieczenia powództwa przez sąd poprzez ustanowienie zakazu zbywania lub obciążania mienia objętego żądaniem wyłączenia z masy upadłości.

Istotne jest, iż powództwo o wyłączenie mienia z masy upadłości może być oparte wyłącznie na twierdzeniach i zarzutach zgłoszonych we wcześniej złożonym, a oddalonym przez sędziego-komisarza wniosku o wyłączenie z masy upadłości. Nowe zarzuty i twierdzenia mogą być zgłoszone w powództwie, lecz tylko wówczas gdy wcześniejsze ich zgłoszenie było niemożliwe.

Zarządzanie majątkiem wchodzącym w skład masy upadłości
W razie ogłoszenia upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego, upadły traci prawo zarządu oraz możliwość korzystania i rozporządzania mieniem wchodzącym w skład masy upadłości. Syndyk obejmuje majątek upadłego w zarząd.
W razie ogłoszenia upadłości z możliwością zawarcia układu co do zasady zarząd mieniem wchodzącym w skład masy upadłości sprawuje zarządca. Sąd może jednak ustanowić zarząd własny nad majątkiem wchodzącym do masy upadłości. Oznacza to, iż upadły będzie sam sprawował zarząd pod nadzorem nadzorcy sądowego. Upadły sprawujący zarząd własny jest uprawniony do dokonywania czynności zwykłego zarządu. Zgoda nadzorcy sądowego jest wymagana natomiast do dokonania czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu. Zarząd własny może być ustanowiony co do całości lub co do części majątku upadłego.

Upadły musi jednak spełnić pewne warunki, by móc sprawować zarząd własny:
1. z okoliczności wynika, że upadły daje rękojmię należytego sprawowania zarządu;
2. niewypłacalność dłużnika powstała wskutek wyjątkowych i niezależnych od niego okoliczności.
Ustawa prawo upadłościowe i naprawcze wprowadza zakaz obciążania składników masy upadłości prawem zastawu, zastawu rejestrowego i zastawu skarbowego oraz dokonywania wpisu w księdze wieczystej lub rejestrze dotyczącym składników masy upadłości mających na celu zabezpieczenie wierzytelności.
Zakaz powyższy nie obowiązuje, jeżeli wystąpią łącznie następujące warunki:
3. ogłoszono upadłość z możliwością zawarcia układu;
4. zarząd całością lub częścią majątku pozostawiono upadłemu;
5. nadzorca sądowy wyraził zgodę na obciążenie majątku upadłego.
Wyłączenie powyższego zakazu jest również możliwe, gdy w razie ogłoszenia upadłości z możliwością zawarcia układu zarząd masą upadłości sprawuje zarządca. Jednak zgodę na obciążenie składników mienia wchodzącego w skład masy upadłości musi wówczas wyrazić rada wierzycieli.

Autor: Daria Cwen, Kierownik Biura Windykacji Kancelarii Prawnej-Inkaso WEC S.A.

W praktyce oznacza to, że sprawca będzie zobowiązany do zwrócenia zakładowi ubezpieczeń sumy, która ten wypłacił poszkodowanemu wskutek takiego zdarzenia. Błędne jest zatem przekonanie, że płacąc składkę z tytułu OC zawsze możemy oczekiwać, że ubezpieczyciel pokryje wszystkie szkody. Brak pełnej wiedzy w tym zakresie może czasem doprowadzić do niemiłych niespodzianek.

POKRYCIE SZKÓD PRZEZ ZAKŁAD UBEZPIECZENIOWY
Istnieją sytuacje, gdy w przypadku powstania szkody zakład ubezpieczeń, który wypłacił poszkodowanemu świadczenie z tytułu ubezpieczenia OC kierującego, będzie uprawniony do dochodzenia od sprawcy zwrotu wypłaconego świadczenia (art. 43 Ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczyciel Komunikacyjnych (Dz.U.2003.124.1152 wraz z dal. zmian.)) Nastąpi to, jeśli kierujący pojazdem wyrządził szkodę: umyślnie lub w stanie po użyciu alkoholu, będąc pod jego wpływem lub wręcz w stanie nietrzeźwości. Podobnie, gdy wsiadł do samochodu po użyciu środków odurzających, substancji psychotropowych lub też jeśli zbiegł z miejsca zdarzenia. Tak samo może się zdarzyć, gdy kierujący, który wyrządził szkodę kierowanym przez siebie samochodem, wszedł w jego posiadanie w efekcie popełnienia przestępstwa lub nie posiadał uprawnień do jego kierowania. Są jednak dwa wyjątki, które „usprawiedliwiają” naganną postawę kierowcy nieupoważnionego do prowadzenia pojazdu. Powyższe konsekwencje nie spotkają kierującego bez niezbędnych uprawnień, który spowodował szkodę ratując ludzkie życie albo mienie. Podobnie będzie w przypadku pościgu za przestępcą bezpośrednio po zauważeniu popełnienia przestępstwa.

CZYM JEST REGRES NIETYPOWY
We wskazanych powyżej przypadkach z momentem wypłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela z mocy prawa powstaje po jego stronie prawo zwrotnego dochodzenia tych pieniędzy od sprawcy szkody. Z tą samą chwilą staje się ono wymagalne. Zakładowi ubezpieczeń przysługuje tzw. regres nietypowy wobec klienta – ubezpieczonego, który mimo posiadanego ubezpieczenia OC będzie musiał zwrócić zakładowi to, co ten wypłacił poszkodowanemu w ramach likwidacji szkody. Zakład ubezpieczeń może więc wezwać swojego klienta do zapłaty, a w przypadku odmowy, może złożyć pozew w sądzie i przymusowo dochodzić tej należności.

Tak surowe i nieprzyjemne konsekwencje dla kierujących związane z pozbawieniem ochrony ubezpieczeniowej mają na celu przeciwdziałanie najbardziej nagannym zachowaniom na drodze. Zgodnie z polskim prawem kierowcy powodujący wypadki celowo, po alkoholu, środkach odurzających, bez uprawnień lub tacy, którzy zbiegną z miejsca wypadku, nie zasługują na spokój sumienia i „bezkarność” wynikającą z faktu posiadania polisy ubezpieczeniowej i. Nawet jeśli regularnie opłacają składki z tytułu ubezpieczenia OC.

Autor: Julia Krupa-Ignaczak, radca prawny KRUK S.A.

Jeżeli na rachunkach bankowych znajdują się środki pieniężne, a Powodowi nie jest znany bank, w którym spadkodawca je przechowywał, powinien on wystąpić z wnioskiem o wyjawienie majątku spadkowego (jeżeli takie środki nie widnieją w spisie inwentarza). W powyższym wniosku należy wskazać istnienie wątpliwości co do zgodności spisu inwentarza z rzeczywistym składem majątku spadkowego. W takiej sytuacji sąd może nakazać spadkobiercy (na wniosek Powoda) m.in. „złożenie przedmiotów spadkowych nie ujawnionych w spisie inwentarza, jeżeli mu są wiadome, z podaniem miejsca przechowania ruchomości i dokumentów dotyczących praw majątkowych, jak również z wyjaśnieniem podstawy prawnej tych praw”. W sytuacji, gdy znany jest bank, w którym znajdują się środki pieniężne spadkodawcy, wystarczy zawnioskować o skierowanie zapytania przez Sąd do banku o stan rachunku bądź rachunków bankowych na dzień śmierci spadkodawcy.

Występujący o zachowek może także wnieść do Sądu wniosek o zabezpieczenie roszczenia o zachowek, argumentując, że brak zabezpieczenia może uniemożliwić lub poważnie utrudnić wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia (art. 730¹ §2 k.p.c.). We wniosku trzeba wskazać sposób zabezpieczenia, jak również sumę zabezpieczenia – suma ta nie może być wyższa od dochodzonego roszczenia liczonego wraz z odsetkami do dnia wydania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia oraz z kosztami wykonania zabezpieczenia, a ponadto może obejmować również przewidywane koszty postępowania (art. 736 § 1 i § 2 k.p.c.).

Gdy w sprawie mamy do czynienia z roszczeniem pieniężnym, zastosowanie znajdzie art. 747 k.p.c. dotyczący zabezpieczenia właśnie takich roszczeń. Można wtedy złożyć wniosek (w ramach zabezpieczenia) o ustanowienie zakazu zbywania spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu lub zajęcie ruchomości. Postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia ustanawiające zakaz zbywania spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu jest podstawą wpisu w księdze wieczystej ostrzeżenia o zakazie zbywania tych praw (art. 752³ § 1 k.p.c.). Wpisu powyższego dokonuje się na wniosek uprawnionego. Postanowienie o wpisie doręczane jest również spółdzielni mieszkaniowej, która ponosi odpowiedzialność za szkodę spowodowaną czynnościami umożliwiającymi zbycie prawa.

Autor: Monika Kępczyńska, Kancelaria Prawna Monika Kępczyńska

Sposób zakończenia stosunków pracy przez pracodawcę znajdującego się w stanie upadłości zależy od tego, czy postępowanie upadłościowe prowadzone jest w trybie upadłości likwidacyjnej czy układowej. Upadłość likwidacyjna prowadzi do zbycia przedsiębiorstwa upadłego i zaspokojenia wierzycieli z uzyskanych w ten sposób środków. Upadłość układowa ma natomiast na celu restrukturyzację przedsiębiorstwa w drodze układu i zaspokojenie wierzycieli w drodze jego wykonania. „Z ułatwień w rozwiązywaniu umów o pracę z pracownikami może skorzystać tylko ten pracodawca, w stosunku do którego ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku dłużnika (pracodawcy). Oznacza to, że począwszy od daty ogłoszenia upadłości, pracodawca może wypowiedzieć umowy o pracę, bez ograniczeń przewidzianych art. 411 Kodeksu Pracy oraz wszelkich innych przepisach szczególnych, co potwierdza orzecznictwo Sądu Najwyższego” – komentuje Małgorzata Grzelak, radca prawny, Partner europejski kancelarii prawnej Squire Sanders Święcicki Krześniak. W przypadku upadłości z możliwością zawarcia układu, pracodawca nie może wypowiedzieć umów o pracę między innymi tym pracownikom, którzy podlegają ochronie przedemerytalnej lub przebywają na urlopach.

Firma postawiona w stan upadłości likwidacyjnej ma prawo rozwiązania umów pracy zawartych na czas określony lub zawartych na czas wykonania określonej pracy za dwutygodniowym wypowiedzeniem. Pracodawca może także ograniczyć do jednego miesiąca trzymiesięczny okres wypowiedzenia przysługujący pracownikom zatrudnionym na podstawie umów na czas nieokreślony. W takim przypadku pracownikowi przysługuje odszkodowanie za pozostałe dwa miesiące i okres ten wlicza się pracownikowi do okresu zatrudnienia, o ile w tym czasie pozostawał bez pracy. Ponadto, ogłoszenie upadłości znosi ochronę przed wypowiedzeniem i rozwiązaniem umów o pracę dotyczące np. kobiet w okresie ciąży i urlopu macierzyńskiego oraz wychowawczego lub mężczyzn wychowujących dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego.

W przypadku, gdy pracownik odwoła się od nieuzasadnionego lub niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracę, a przywrócenie do pracy będzie niemożliwe z powodu ogłoszenia upadłości, sąd orzeknie jedynie o ewentualnym odszkodowaniu (art. 45 § 2 i 3 Kodeksu Pracy).

Skąd środki na zaspokojenie roszczeń pracowniczych?
W celu zaspokojenia roszczeń pracowniczych, pracodawca po złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości może wystąpić o środki do Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Musi to uczynić przed wydaniem przez sąd postanowienia w sprawie ogłoszenia upadłości. Fundusz może przyznać takie zaliczki dla uprawnionych pracowników w kwocie nie przekraczającej minimalnego wynagrodzenia za pracę jakie obowiązywałoby w dacie wypłaty zaliczki. Zaliczki takie zostałyby wypłacone przez Fundusz bezpośrednio uprawnionym pracownikom.

Na co przeznaczone są środki z Funduszu?
„Przepisy określające zasady wypłat przez Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych przewidują ograniczenia zarówno co do rodzaju wypłacanych świadczeń, jak również limitują kwoty takich wypłat. Zaspokojeniu ze środków Funduszu podlegają wyłącznie należności główne (bez odsetek) przysługujące pracownikowi na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa pracy” – dodaje mec. Małgorzata Grzelak. Do należności tych należą: wynagrodzenie za pracę, wynagrodzenie za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek choroby, wynagrodzenie za czas urlopu wypoczynkowego, składki na ubezpieczenia społeczne. Zaspokojeniu ze środków Funduszu nie podlegają odprawy przyznane pracownikom przez przepisy wewnątrzzakładowe, np. układy zbiorowe, regulaminy, pakiety socjalne, podobnie jak nagrody jubileuszowe, premie, czy bonusy.

Fundusz zaspokaja roszczenia w kwotach nie przekraczających łącznie za okres jednego miesiąca kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału, czyli aktualnie kwoty 3.586,75 zł. Do tej samej kwoty ograniczony jest również ekwiwalent za niewykorzystany urlop oraz odprawa i odszkodowanie, przy czym, jeżeli przysługują zgodnie z przepisami w wysokości dwu- czy trzymiesięcznego wynagrodzenia, liczone są jako wielokrotność tej kwoty.

Każdy pracownik ma prawo samodzielnie skierować do Funduszu wniosek o wypłatę tych należności ze stosunku pracy, których nie zaspokoił pracodawca, w przypadku, gdy pracodawca tego nie uczyni.

Kredyt zaufania

Warto pamiętać, iż terminy „faktura z odroczonym terminem płatności” oraz „kredyt kupiecki” w praktyce mają takie samo znaczenie. Używane w terminologii handlowej określenia typu „sprzedaż z odroczonym terminem płatności” lub „sprzedaż na 30 czy 60 dni”, nie oddają w pełni znaczenia zawieranej transakcji. Przedsiębiorca, który korzysta z tych narzędzi i wydaje klientowi towar na preferencyjnych warunkach, po prostu zamraża swój kapitał. Ponadto bierze na siebie konsekwencje wynikające z ewentualnego nieuregulowania płatności. Można powiedzieć, że ponosi ryzyko analogiczne do banku, który udziela kredytu.

Istotnym problemem przedsiębiorców staje się, więc nieterminowe uzyskanie zapłaty od swoich kontrahentów. Realia polskiego biznesu pokazują, że jest to zjawisko występujące coraz częściej. Takie działanie negatywnie wpływa na płynność finansową nie tylko jednej firmy, ale pogarsza kondycję całego rynku. Warto, zatem dokonać pewnej analizy dotychczasowych działań na linii firma-odbiorca.

Dobrze zaplanowana transakcja   

Podczas nawiązywania współpracy z nowymi kontrahentami należy bardzo dokładnie ustalać warunki transakcji już na etapie zamówienia. Warto również zweryfikować naszego partnera, szczególnie, jeśli powierzamy mu towar o znacznej wartości. Często pojawiającym się błędem właścicieli firm jest brak sumienności przy ściąganiu należności oraz prowadzenie nieodpowiedzialnego procesu sprzedażowego. Przedsiębiorcy powinni także pilnować terminów realizacji i rozliczeń, a także gromadzić dokumenty wykonania usługi lub dostawy. Nie można również zapominać, że do terminu wymagalności wystawionej faktury odbiorca jest klientem, ale już po przekroczeniu określonej daty staje się jednocześnie dłużnikiem.

Każdy przedsiębiorca może sam zatroszczyć się o bezpieczeństwo swojego biznesu stosując kilka prostych zasad. Należy jednoznacznie i dokładnie ustalać warunki realizacji zamówienia (specyfikacje techniczne, terminy realizacji i rozliczeń, warunki wykonania, a także odbioru). Jeżeli kondycja finansowa klienta budzi wątpliwości, warto pomyśleć o dodatkowych zabezpieczeniach transakcji. Nie można zapominać o rozeznaniu w branży naszego partnera, gdyż pozyskane informacje mogą pokazać, że niekoniecznie jest rzetelnym kontrahentem, choć zdaje się sprawiać takie wrażenie. Oprócz tego, jeżeli zbliża się już termin wymagalności faktury, warto odpowiednio wcześniej przypominać klientowi o konieczności zapłaty.

Profesjonalna pomoc

W przypadku realizacji „trudnych” transakcji warto rozważyć alternatywne sposoby finansowania. W odróżnieniu od przedsiębiorstw, instytucje przekazujące środki na takie przedsięwzięcia przeprowadzają wnikliwą ocenę ściągalności ewentualnego długu, a także warunków finansowych swojego klienta. W tym celu zatrudniają analityków oraz posiadają specjalistyczne oprogramowanie oceniające zdolność kredytową danego pomiotu. Decyzja o przyznaniu środków jest, więc bardziej przemyślana i uzasadniona ekonomicznie.

Minusem korzystania ze środków banków lub faktorów bankowych jest długi proces aplikowania o środki, pozyskiwania niezbędnych dokumentów i ich sprawdzania. Te działania pociągają za sobą odpowiednio wysokie opłaty. Dodatkowe koszty, z którymi trzeba się liczyć to m.in. prowizja za wykup należności, opłata administracyjna, opłata roczna od limitu, a także za przelew dostępnych środków oraz niewykorzystany limit. Z pomocą mogą przyjść jednak firmy specjalizujące się wyłącznie w usługach faktoringowych (niezwiązane z bankami), które oferują uproszczone procedury, a także dodatkowe, ciekawe rozwiązania takie jak np. finansowanie połączone dodatkowo z przejęciem ryzyka niewypłacalności klienta i jego ewentualną windykacją.

Michał Kolmasiak, Wiceprezes Pragma Inkaso SA

Autor: Michał Kolmasiak, Wiceprezes Zarządu PRAGMA INKASO SA

Campter współpracuje z norweską kancelarią adwokacką. Podejmujemy się spraw:
- wypadków komunikacyjnych,
- wypadków przy pracy
- wszelkich innych wypadków, w wyniku których osoba została poszkodowana, doznała urazu nie ze swojej winy.

Koszty prowadzenia spraw w Norwegii
Zgodnie z prawem norweskim – poszkodowany uzyskuje 100% kwoty odszkodowania. Nasza firma nie potrąca prowizji, a wszelkie koszty prawne są pokrywane przez ubezpieczyciela sprawcy wypadku.

Jakie odszkodowania po wypadku?
- zwrot kosztów naprawy pojazdu (sprawy prowadzone przez polski zespół prawny na podstawie polskich zasad rozliczeń),
- zwrot kosztów leczenia i rehabilitacji,
- zadośćuczynienie za doznane szkody psychiczne i fizyczne,
- renty,
- odszkodowanie za poniesione straty materialne,
- zwrot utraconych dochodów,
- zwrot kosztów pochówku zmarłej w wypadku osoby.

Bliscy osoby zmarłej mają również prawo do odszkodowania za pogorszenie sytuacji finansowej, które nastąpiło w wyniku śmierci jedynego żywiciela rodziny.

Oferujemy:
Bezpłatne porady i konsultacje dotyczące możliwości uzyskania odszkodowania
Profesjonalną informację i ocenę prawną danego zdarzenia
Pomoc w wyjaśnieniu rzeczywistych okoliczności wypadku
Opracowanie i przygotowanie roszczeń o wypłatę odszkodowania 
Prowadzenie negocjacji z ubezpieczycielem

Szukasz opinii o Campter Odszkodowania? Przeczytaj Opinie Campter!

Promuj wpis w serwisie!

Już nie chcę promować treści

Wiemy, ile stresu niesie za sobą uczestnictwo w wypadku, dlatego naszym Klientom gwarantujemy szybką, miłą a zarazem profesjonalną obsługę w języku polskim.

Nasze biuro współpracuje wyłącznie z angielskimi kancelariami adwokackimi posiadającymi wieloletnie doświadczenie w reprezentacji osób poszkodowanych w wypadkach.
Jeśli w ciągu ostatnich 3 lat byłeś uczestnikiem wypadku w pracy, na ulicy (wypadku drogowego – jako kierowca lub pasażer) bądź w innym miejscu publicznym przebywając na terenie Anglii, skontaktuj się z nami. Sprawdzimy, czy przysługuje Ci odszkodowanie, a następnie pomożemy Ci je uzyskać.

Oferujemy:
Bezpłatne porady i konsultacje dotyczące możliwości uzyskania odszkodowania
Profesjonalną informację i ocenę prawną danego zdarzenia
Pomoc w wyjaśnieniu rzeczywistych okoliczności wypadku
Opracowanie i przygotowanie roszczeń o wypłatę odszkodowania 
Prowadzenie negocjacji z Ubezpieczycielem

Koszt prowadzenia sprawy o odszkodowanie
Dochodzenie roszczeń na terenie Anglii na etapie przedsądowym możliwe jest bez ponoszenia jakichkolwiek opłat lub prowizji od uzyskanego odszkodowania. Poszkodowany uzyskuje pełne 100% odszkodowania bez potrąceń – koszty postępowania adwokackiego pokrywane są przez ubezpieczyciela strony przeciwnej.

Szukasz opinii o Campter Odszkodowania? Przeczytaj Opinie Campter!